Integracja sensoryczna

Terapia Integracji Sensorycznej (SI) jest metodą wspomagającą rozwój dziecka. Opiera się na zabawie i ruchu z wykorzystaniem sprzętu specjalistycznego, co ma dostarczyć odpowiedniej ilości bodźców sensorycznych. Bodźce odbierane są przez układy zmysłów: przedsionkowy, dotykowy, propriocepcji. Poprzez zabawę i wielokrotne powtarzanie ćwiczeń nasz układ nerwowy zapamiętuje i utrwala nowe doświadczenia co jest później przenoszone poza salę terapeutyczną. Dostarczenie mózgowi prawidłowej ilości bodźców i wrażeń i ich wzajemna integracja sprzyja reakcjom adaptacyjnym uczniów. Z poziomem Integracji Sensorycznej wiąże się całokształt funkcjonowania człowieka.

W SOSW prowadzone są zajęcia z wykorzystaniem elementów terapii SI. Spotkania mają charakter indywidualny i trwają po 60 minut. Zajęcia prowadzone są w formie zabawy, podczas której dziecko nie uczy się konkretnych czynności, ale jego układ nerwowy jest tak stymulowany, żeby coraz lepiej przetwarzać bodźce sensoryczne, co prowadzi do coraz lepszego jego funkcjonowania. Podczas spotkań dziecko wykonuje czynności dostarczające stymulacji określonych zmysłów, a także aktywności wywołujące określone reakcje. Trudność podejmowanych aktywności jest dostosowana do możliwości ucznia. Zajęcia bazują przede wszystkim na ruchu, jako naturalnym sposobie rozwoju, a także zabawie, która jest naturalną formą nauki. Dzięki temu dziecko jest zaangażowane, pracuje chętnie i szybciej robi postępy.

Cel główny terapii: Stymulacja układu nerwowego w celu pokonywania trudności szkolnych.

Stymulacja bazowych systemów sensorycznych w kierunku normalizacji, rejestracji i przetwarzania impulsów wejściowych poprzez aktywności powodujące powstanie coraz bardziej złożonych reakcji adaptacyjnych.

Cele szczegółowe:

  • Poprawa kontroli posturalnej i okoruchowej poprzez wyhamowanie przetrwałych odruchów;
  • Poprawa percepcji wzrokowej poprzez rozwój odruchu przedsionkowo-okoruchowego, długości fiksacji wzrokowej i płynności ruchów oczu;
  • Poprawa koncentracji poprzez normalizację procesów modulacji;
  • Rozwój orientacji przestrzennej i w schemacie ciała;
  • Poprawa percepcji słuchowej poprzez stymulację przedsionkową i słuchową;
  • Poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej;